มอหินขาว สโตนเฮดเมืองไทยที่จังหวัดชัยภูมิ

มอหินขาว เป็นแหล่งท่องเที่ยวในเขตอุทยานแห่งชาติภูแลนคาตั้งอยู่ที่บ้านวังคำแคน หมู่ 9 ตำบลท่าหินโงม อำเภอเมือง เป็นกลุ่มหินทรายสีขาวขนาดใหญ่กลางทุ่งหญ้าบนเนินเขา มองเห็นได้เด่นชัดในระยะไกล ลักษณะคล้ายสโตนเฮ็นจ์ (Stonehenge) ของประเทศอังกฤษ มีอายุระหว่าง 197-175 ล้านปี เกิดจากการสะสมของตะกอนทรายแป้งและดินเหนียวจากทางน้ำ ต่อมาสภาพแวดล้อมเปลี่ยนแปลง การตกตะกอนเปลี่ยนเป็นทราย ในสภาวะอากาศแบบแห้งแล้งกึ่งร้อนชื้นทับถมลงบนตะกอนทรายแป้งและดินเหนียวที่เกิดก่อนจึงแข็งตัวกลายเป็นหิน หลังจาก 65 ล้านปีที่ผ่านมา เกิดการเคลื่อนไหวของเปลือกโลกจากแรงบีบด้านข้างทำให้มีการคดโค้ง แตกหัก ผุพังและการกัดเซาะทั้งในแนวตั้งและแนวนอน ก่อให้เกิดลักษณะของเสาหินและแท่งหินอย่างที่เห็นในปัจจุบัน ซึ่งมีรูปร่างและลักษณะแตกต่างกันออกไปตามจินตนาการของผู้พบเห็น บริเวณรอบๆนั้นยังมีกลุ่มหินอีกหลายแห่งซึ่งสามารถเดินศึกษาธรรมชาติได้ ทั้งยังเป็นพื้นที่ศึกษาสังคมของพันธุ์พืชต่างๆ สัตว์ป่าขนาดเล็ก แมลงและเป็นแหล่งป่าต้นน้ำลำธารภูแลนคาซึ่งชาวบ้านทำฝายกั้นน้ำกักเก็บไว้ใช้ และรอบ ๆ บริเวณที่ทำการหน่วยพิทักษ์ฯ ชั่วคราว มอหินขาว มีพื้นที่กางเต็นท์ไว้บริการนักท่องเที่ยว เต็นท์เช่าราคา 100 บาท/คืน พักได้ 2 คน ในกรณีที่นำเต็นท์มาเองเสียค่าพื้นที่กางเต็นท์ การเดินทางไปชมแหล่งท่องเที่ยวผามอหินขาวจากตัวจังหวัดชัยภูมิ ใช้เส้นทางหลวงหมายเลข 2051 ถนนสายชัยภูมิ – ตาดโตนเป็นทางลาดยางระยะทางประมาณ 18กิโลเมตรเลี้ยวซ้ายก่อนถึงด่านของอุทยานแห่งชาติตาดโตนตามถนนตาดโตน – ท่าหินโงม เป็นทางลาดยางประมาณ 12 กิโลเมตรแยกซ้ายตามถนนแจ้งเจริญ – โสกเชือก เป็นทางลูกรัง ระยะทาง 6.5 กิโลเมตรถึงบ้านวังคำแคน จากนั้นเลี้ยวขวาตรงบ้านวังคำแคน เป็นทางลูกรังใช้สำหรับขนพืชไร่อีกประมาณ3.5กิโลเมตร ถึง กลุ่มหินชุดแรกของ มอหินขาว รวมระยะทางประมาณ 40 กิโลเมตรจากตัวเมือง ในช่วงฤดูฝนควรใช้รถยนต์ประเภทรถกระบะหรือรถขับเคลื่อนสี่ล้อ เพื่อความเหมาะสมกับเส้นทาง ถัดจากกลุ่มหินชุดแรกไปเล็กน้อยจะถึงบริเวณลานกางเต็นท์ มีห้องน้ำบริการ จากจุดนี้มีเส้นทางเดินไปยังกลุ่มหินและจุดชมวิว ได้แก่ หินเจดีย์โขลงช้าง ระยะทางเดินเท้า 650 เมตร ลานหินต้นไทร 900 เมตร สวนหินล้านปี 1,250 เมตร และจุดชมวิวผาหัวนาค 2,500 เมตร (ขอบคุณข้อมูลจาก ททท.)

ผมมีโอกาสได้ไปเที่ยวมอหินขาวเป็นครั้งแรก เมื่อวันที่ 10 ธค. 2552 เรียกว่าเป็นจุดแวะก่อนที่จะเดินทางไปขึ้นภูกระดึงที่จังหวัดเลยนะครับ วางแผนไว้ว่าก่อนจะไปขึ้นภูกระดึงจะขอแวะเที่ยวตามที่ต่างๆในจังหวัดชัยภูมิก่อน 1 วันแล้ววันรุ่งขึ้นค่อยเดินทางไปภูกระดึงต่อ เรียกว่าไปทั้งทีเอาให้คุ้มค่ากับการเดินทางไปครั้งนี้ทริปนี้ประกอบไปด้วยสมาชิก 4 คน ออกเดินทางจากบ้านที่บางใหญ่ นนทบุรีเวลาประมาณตี 1 กว่าๆ ขับรถไปเรื่อยๆ ผ่านจังหวัดสระบุรี แล้วเลี้ยวขวาไปทางโคราช พอผ่านเขื่อนลำตะคองซักระยะก้อชิดซ้ายแล้วเลี้ยวไปตามเส้นทางไปชัยภูมิ ขับรถไปถึงตัวเมืองชัยภูมิประมาณ 6 โมงเช้า แวะซื้อของและหาอะไรกินรองท้องกันที่ตลาดในตัวเมืองชัยภูมิก่อนเดินทางต่อไปมอหินขาว บรรยากาศยามเช้าที่ตลาดตัวเมืองชัยภูมิค่อนข้างคึกคัก มีของขายมากมาย อากาศช่วงเช้าค่อนข้างเย็น สังเกตุได้จากพ่อค้าแม่ค้าหลายๆคนใส่เสื้อกันหนาวและสวมหมวกกันทั้งนั้น คณะผมรองท้องด้วยโจ๊กคนล่ะ 1 ชาม จากนั้นสอบถามเส้นทางที่จะไปมอหินขาวจากคนแถวนั้นเพื่อความแน่ใจอีกครั้ง สอบถามหลายๆคนไม่ค่อยมีใครรู้จักทางไปมอหินขาว น่าแปลกใจเหมือนกัน แต่พอถามทางไปน้ำตกตาดโตน(มอหินขาวไปทางเดียวกันครับ) หลายๆคนกับบอกทางไปถูก สรุปก้อได้ความว่าให้ขับรถไปตามป้ายบอกทางไปน้ำตกตาดโตนก้อจะไปมอหินขาวได้เองเพราะมันไปทางเดียวกัน แต่ป้ายบอกไปมอหินขาวจะน้อยมาก น่าจะเป็นเพราะยังเป็นแหล่งท่องเที่ยวใหม่อยู่น่ะครับ

ขับรถออกจากตัวเมืองมาซัก 20 นาทีก้อมาถึงทางเข้าอุทยานแห่งชาติน้ำตกตาดโตน จะมีแยกซ้ายมือมีป้ายบอกทางไปมอหินขาว ขับรถไปตามถนนเรื่อยๆจนเข้าเขตหมู่บ้าน ถนนช่วงนี้จะเริ่มเป็นลูกรังวิ่งไปฝุ่นจะฟุ้งตลบพอสมควร จะมีป้ายติดริมถนนว่าให้วิ่งเบาๆเพราะฝุ่นฟุ้งเข้าบ้านชาวบ้านเค้า(น่าเห็นใจชาวบ้านแถวนี้เหมือนกันครับ วิถีชีวิตเดิมๆต้องได้รับผลกระทบจากนักท่องเที่ยว) วิ่งไปตามถนนหมู่บ้านจนออกมาสู่พื้นที่โล่งๆ ริมถนนสองข้างทางเริ่มเป็นพื้นที่ไร่มันและพืชไร่อื่นๆวิ่งมาซักพักก้อจะเห็นเสาหินอยู่ไกลๆทางซ้ายมือ เป็นกลุ่มเสาหินกลุ่มแรกของมอหินขาวครับ สรุปว่าท่าจะมาที่มอหินขาว ณ ตอนนี้ต้องรถส่วนตัวเท่านั้นนะครับถึงจะสะดวก

กลุ่มเสาหิน เป็นกลุ่มหินกลุ่มแรกที่จะได้พบเห็นในมอหินขาว ถือเป็นกลุ่มหินที่เป็นไฮไลท์ของที่นี่เลยก้อว่าได้ มีขนาดสูงใหญ่น่าจะประมาณเสาไฟฟ้าทั่วๆไป เป็นความน่าทึ่งของธรรมชาติที่สร้างสรรค์ออกมาเลยนะครับ ดูในรูปอาจจะเห็นว่ามันไม่สูงใหญ่ ต้องลองมาสัมผัสด้วยตาตัวเองครับถึงจะรู้ว่ามันสวยงามและอลังการมากๆ

จากจุดแรก จะมีป้ายบอกทางไปยังจุดอื่นๆ อีก4จุดด้วยกัน สามารถขับรถไปยังจุดต่างๆได้ หรือใครเลือกจะเดินออกกำลังกายก้อไม่ว่ากัน แต่ขอบอกว่าร้อนมากๆ ระยะทางระหว่างจุดไม่มีต้นไม้ใหญ่ให้หลบร่ม ขนาดผมไปถึงเช้าๆยังรู้สึกร้อนเลยครับ จากกลุ่มเสาหินไปกลุ่มหินถัดไปจะผ่านที่ทำการอุทยานชั่วคราว เเป็นบริเวณสำหรับให้นักท่องเที่ยวมาพักค้างแรมมีลานกางเต๊นท์ไว้บริการแต่ต้องนำมาเอง มีร้านอาหารไว้คอยบริการนักท่องเที่ยวร้านสองร้าน มีห้องน้ำอยู่สองห้องและกำลังก่อสร้างเพิ่มเติมอยู่ เนื่องจากเป็นสถานที่ท่องเที่ยวใหม่สิ่งอำนวยความสะดวกยังไม่ดีพอ แต่ก้อเหมาะกับขาลุยพอสมควร ทีแรกพวกผมก้อตั้งใจจะพักนอนดูดาวที่นี่เหมือนกันแต่อยากไปเที่ยวที่อื่นต่อเลยไม่ได้พักค้างแรมที่นี่ ครับ

จากที่ทำการจะมองเห็นกลุ่มหินอยู่ไกลๆ เป็นกลุ่มหินเจดีย์และกลุ่มหินโขลงช้างครับ กลุ่มหินกลุ่มอื่นๆจะมีลักษณะไม่สูงเท่ากลุ่มแรกแล้ว แต่จะมีรูปทรงต่างๆ กระจายไปทั่ว กลุ่มหินพวกนี้พอให้เราปีนขึ้นไปเต๊ะท่าถ่ายรูปกันได้นะครับ กลุ่มหินอื่นๆที่เหลือจะมีลักษณะเป็นกลุ่มเป็นก้อนแบบนี้เช่นเดียวกัน ส่วนจุดสุดท้ายคือจุดชมวิวผาหัวนาคจะเป็นผาสำหรับชมวิวนะครับเป็นผาสั้นๆไม่กว้างมาก วันนั้นที่ไปหมอกค่อนข้างครึ้มทำให้วิวไม่สวยเท่าไหร่ ไม่รู้จะเล่าอะไรต่อแล้วรูปที่เหลือก้อคลิกดูเอาเองล่ะกันนะครับ ขอบคุณที่ติดตาม

มีภาพอื่นๆ อีกหลายภาพนะครับ ถ้าอยากดูภาพขนาดเต็มๆ ให้คลิกที่รูปนะครับ จะเปิดหน้าต่างแสดงรูปให้มาให้ใหม่

เทศกาลตรุษจีนปี53 ที่วัดเล่งเน่ยยี่ 2 ยามค่ำคืน

สวัสดีครับ คราวนี้ผมมีโอกาสไปเก็บบรรยากาศที่วัดเล่งเน่ยยี่2 ในช่วงเวลากลางคืนอีกครั้งนึง โดยปกติทางวัดนี้จะไม่เปิดเวลากลางคืน(ปกติจะปิดเวลา 17.00 น. ในวันธรรมดา และ 18.00น. ในวันเสาร์-อาทิตย์) โดยวัดจะเปิดเวลากลางคืนเฉพาะงานเทศกาลสำคัญๆเท่านั้น ในช่วงเทศกาลตรุษจีนทางวัดจะมีการเปิดไฟประดับไปทั่ววัด รวมไปถึงตกแต่งวัดด้วยโคมไฟสีแดงสวยงาม ตรุษจีนปีนี้(ปี 53 ซึ่งตรงกับปีชงของผมพอดี อิอิ) เลยถือโอกาสไปเก็บภาพแสงไฟยามค่ำคืนที่วัดแห่งนี้อีกซักครั้ง ...    ครั้งแรกที่ไปถ่ายรูปที่วัดนี้ตอนกลางคืนคืองานฝังลูกนิมิตรของทางวัดครับ ในครั้งนั้นพกกล้อง Sony DSC H50 ไปเก็บภาพบรรยากาศมา ได้ภาพออกมาดีในระดับที่ตัวเองพอใจ แต่ครั้งนั้นไม่ได้ใช้ขาตั้งกล้องช่วยในการถ่ายภาพเพราะไม่ต้องการพกอะไรเกะกะไปด้วย แค่อยากถ่ายภาพง่ายๆไม่วุ่นวาย

แต่คราวนี้มีความตั้งใจที่จะถ่ายภาพตอนกลางคืนให้ออกมาสวยๆ ต้องใช้สปีดชัตเตอร์ต่ำๆเพื่อเก็บแสงไฟยามค่ำคืนเลยต้องใช้ขาตั้งกล้องเข้าช่วย แต่ก้อยังไม่มีความรู้เรื่องการถ่ายภาพตอนกลางคืนเท่าไหร่ อาศัยปรับนู่นปรับนี่ไปเรื่อยๆ ผิดๆถูกๆบ้าง รวมทั้งอยากทดลองใช้โหมดบรรยากาศของกล้องในแบบต่างๆดูด้วย แต่การถ่ายภาพคราวนี้ใช้กล้อง Pentax X70 กล้อง D-SLR Like ตัวที่สองของผมครับ ภาพที่ได้ออกมาคราวนี้สวยถูกใจผมมากครับ แต่ได้รับคำแนะนำเพิ่มเติมจากคุณสาร WM แห่ง web photonovince ว่า ให้ทดลองปรับค่ารูรับแสงให้แคบลงกว่านี้และเพิ่มสปีดชัตเตอร์ให้นานขึ้นเพื่อให้ได้แสงไฟที่ออกมาเป็นแฉกสวยๆ งั้นคราวหน้าถ้ามีโอกาสไปเก็บภาพยามค่ำคืนที่วัดนี้อีก จะถ่ายออกมาให้สวยกว่านี้ให้ได้เลย ขอบอก....

มีภาพอื่นๆ อีกหลายภาพนะครับ ถ้าอยากดูภาพขนาดเต็มๆ ก้อให้คลิกที่รูปที่ต้องการดูภาพนะครับ พอคลิกที่รูปแล้วเปิดหน้าต่างแสดงรูปขนาดเต็มมาให้ชมครับ